แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
น้องๆ เคยไหมครับ ตั้งใจเขียนวิทยานิพนธ์สุดชีวิต แต่โดนอาจารย์คอมเมนต์กลับมาว่า
“ใช้กาลผิด”
“ยังไม่ทำ ทำไมเขียนเหมือนทำแล้ว”
เจ็บจี๊ดเลยใช่ไหมครับ 😅
ปัญหานี้พี่เจอบ่อยมาก โดยเฉพาะตอนเขียน แผนการวิจัย การคาดการณ์ผล หรือบทนำ
บทความนี้พี่จะพาน้องๆ เข้าใจแบบง่ายมากว่า
👉 เมื่อไหร่ควรใช้กาลอนาคตในวิทยานิพนธ์
👉 ใช้ยังไงให้ดูเป็นนักวิจัยมืออาชีพ ไม่โดนทักซ้ำ
อ่านจบแล้ว เอาไปใช้ได้ทันทีครับ
ทำไม “กาลอนาคต” ถึงสำคัญกับวิทยานิพนธ์?
พี่ขออธิบายตรงๆ แบบพี่สอนน้องนะครับ
วิทยานิพนธ์ไม่ใช่ไดอารี่ แต่เป็นเอกสารวิชาการที่ต้อง ชัด + ตรง + ซื่อสัตย์กับสถานะงานวิจัย
ถ้างานยัง “วางแผนจะทำ” แต่ดันเขียนเหมือน “ทำเสร็จแล้ว”
อาจารย์จะรู้ทันทีครับ 😎
กาลอนาคต = บอกผู้อ่านว่า
- งานนี้ ยังอยู่ในขั้นวางแผน
- ผลลัพธ์นี้เป็น การคาดการณ์ ไม่ใช่ข้อสรุปแล้ว
- ผู้เขียนมีความเข้าใจเชิงระเบียบวิธีวิจัยจริง
ตัวอย่างชัดๆ ที่น้องๆ มักพลาด
ลองดูสองประโยคนี้นะครับ
❌ ใช้กาลปัจจุบัน (ยังไม่เหมาะ):
“การศึกษาพบว่าการรักษามีประสิทธิภาพในการลดอาการ”
✅ ใช้กาลอนาคต (ถูกต้องกว่า):
“การศึกษานี้จะพบว่าการรักษาจะมีประสิทธิภาพในการลดอาการ”
เหตุผลก็ง่ายมากครับ
👉 เพราะงานวิจัย ยังไม่เสร็จ
👉 ผลลัพธ์ยังเป็นสิ่งที่ “จะเกิดขึ้น” ไม่ใช่ “เกิดแล้ว”
แค่นี้อาจารย์ก็สบายใจ เราก็ไม่ต้องแก้ซ้ำครับ
ใช้กาลอนาคตตรงไหนบ้างในวิทยานิพนธ์?
พี่สรุปให้แบบจำง่ายๆ ครับ
ควรใช้กาลอนาคตเมื่อพูดถึง:
- วัตถุประสงค์การวิจัย
- แผนการดำเนินงาน
- การคาดการณ์ผลการวิจัย
- สมมติฐานที่ยังไม่ทดสอบ
แต่…
ไม่ควรใช้กาลอนาคตเมื่อพูดถึง:
- งานวิจัยที่เคยมีคนทำแล้ว → ใช้อดีตกาล
- ผลการศึกษาที่ได้มาแล้ว → ใช้อดีตกาลเช่นกันครับ
⚡
ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ
พี่ดูให้ตั้งแต่โครงสร้าง ภาษา ไปจนถึงกาลคำกริยา ไม่ปล่อยให้น้องโดดเดี่ยวแน่นอนครับ
💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)
พี่เคยเจอน้องคนนึง เขียนวิทยานิพนธ์ดีมาก ข้อมูลแน่น เครื่องมือเป๊ะ
แต่… ใช้กาลปัจจุบันกับอนาคตปนกันมั่วไปหมด 😅
ผลคืออะไรครับ?
👉 โดนแก้รอบเดียวไม่พอ แก้ 3 รอบ
👉 ไม่ใช่เพราะเนื้อหาไม่ดี แต่ อาจารย์ไม่มั่นใจในความเป็นนักวิจัยของผู้เขียน
พี่เลยย้ำเสมอว่า
“กาลคำกริยา = ภาพลักษณ์ความเป็นมืออาชีพ”
ถ้าน้องใช้ถูกตั้งแต่ต้น งานจะไหลลื่นขึ้นมากจริงๆ ครับ
สรุปส่งท้ายจากพี่
- งานที่ยังไม่ทำ → ใช้ กาลอนาคต
- งานที่ทำเสร็จแล้ว → ใช้ อดีตกาล
- ใช้กาลให้ตรง = ลดการแก้ = ประหยัดเวลา
- อาจารย์อ่านแล้วเชื่อมั่นในตัวเราเพิ่มขึ้นครับ
เขียนวิทยานิพนธ์มันยากก็จริง
แต่ถ้าเข้าใจหลักแบบนี้ งานจะง่ายขึ้นเยอะครับ ✌️
“กาลคำกริยาพลาด งานวิจัยอาจไม่ผ่าน ให้พี่ช่วยดูให้ตั้งแต่ต้น ปรึกษาฟรีครับ”
FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก
A: ไม่ครับ ส่วนใหญ่จะใช้ในบทที่ 1 และบทที่ 3 เป็นหลักครับ
A: บทสรุปและอภิปรายผล ควรใช้อดีตกาลครับ เพราะพูดถึงผลที่ได้มาแล้ว
A: ซีเรียสมากครับ โดยเฉพาะระดับปริญญาโท–เอก
A: หลักการเดียวกันเลยครับ แค่ต้องระวังบริบทให้เหมาะสม