เคยไหมครับ เขียนวิทยานิพนธ์ไปตั้งหลายสิบหน้า พออาจารย์คอมเมนต์กลับมาคำเดียวว่า

“กาลเวลาไม่สอดคล้อง”

เท่านั้นแหละครับ ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม 😅
ปัญหานี้พี่เจอบ่อยมาก โดยเฉพาะเรื่อง การใช้อดีตกาลในการเขียนงานวิจัย น้องๆ หลายคนไม่แน่ใจว่า ตรงไหนควรใช้ ตรงไหนไม่ควรใช้ บางบทใช้มั่วจนงานดูไม่เป็นมืออาชีพครับ

บทความนี้พี่จะพาไล่ให้เข้าใจแบบบ้านๆ เลยว่า

• งานวิจัยส่วนไหน “ต้อง” ใช้อดีตกาล
• ส่วนไหน “ไม่ควร” ใช้
• และใช้ยังไงให้อาจารย์อ่านแล้วพยักหน้า ไม่ขมวดคิ้วครับ

ใช้อดีตกาลในการเขียนงานวิจัย ใช้ตอนไหนถึงจะถูก?

พี่ขอสรุปง่ายๆ แบบนี้นะครับ
หลักคิดคือ: ถ้าเรื่องนั้น “เกิดขึ้นและจบไปแล้ว” → ใช้อดีตกาลได้เลยครับ

🔹 1. ตอนอธิบายขั้นตอนการวิจัย

ส่วนนี้ชัดที่สุดครับ และพี่เห็นว่าน้องๆ พลาดบ่อยมาก

ตัวอย่างที่ถูก:

การวิจัยครั้งนี้ ได้เก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน

เพราะอะไรถึงถูก?
เพราะการเก็บข้อมูลมัน ทำเสร็จแล้ว ไม่ได้กำลังทำอยู่ครับ

🔹 2. ตอนรายงานผลการวิจัย

ผลการวิจัย = สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว 100%
ตรงนี้ใช้อดีตกาลได้เต็มที่ ไม่ต้องลังเลครับ

ตัวอย่าง:

ผลการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า ระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับสูง

คำว่า “พบว่า” นี่แหละครับ เพื่อนซี้ของงานวิจัยเลย

🔹 3. ตอนเล่าถึงงานวิจัยของคนอื่น

เวลาน้องๆ อ้างอิงงานเก่า งานก่อนหน้า
ให้คิดว่า “เขาทำเสร็จไปนานแล้ว” ก็ใช้อดีตกาลได้เลยครับ

ตัวอย่าง:

Smith (2020) ได้ศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจกับผลการเรียน

อ่านแล้วดูเป็นงานวิชาการที่นิ่งและน่าเชื่อถือขึ้นทันทีครับ

💡
ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ

แล้วส่วนไหน “ไม่ควร” ใช้อดีตกาล?

อันนี้สำคัญไม่แพ้กันครับ

❌ 1. หลักการ แนวคิด ทฤษฎี

ทฤษฎีไม่ได้หมดอายุครับ 😄
มันยัง “เป็นความจริงอยู่เสมอ” เลยควรใช้ปัจจุบันกาล

ตัวอย่างที่ควรใช้:

ทฤษฎีแรงจูงใจ อธิบาย พฤติกรรมของมนุษย์ในหลายมิติ

ถ้าใช้อดีตกาลตรงนี้ งานจะดูแปลกทันทีครับ

❌ 2. บทนำที่พูดถึงสถานการณ์ปัจจุบัน

ถ้าพูดถึงปัญหาที่ยังเกิดอยู่ ใช้ปัจจุบันกาลจะเหมาะกว่าครับ

มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)

พี่เคยดูเล่มหนึ่งครับ เนื้อหาดีมาก ข้อมูลแน่น แต่…
ใช้กาลเวลา “มั่วทั้งเล่ม”

บทที่ 3 ใช้อดีตกาล
บทที่ 4 กลับไปใช้ปัจจุบัน
บทที่ 5 สลับไปมาเหมือนรีโมตเสีย

สุดท้ายอาจารย์ไม่ได้แก้เนื้อหานะครับ
แต่ให้กลับไป “ปรับภาษาใหม่ทั้งเล่ม” เสียเวลาไปอีกเป็นเดือน

บทเรียนจากพี่คือ:
กาลเวลาไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
แต่มันคือภาพลักษณ์ความเป็นนักวิจัยของเราเลยครับ

สรุปให้จำง่ายๆ ก่อนปิดบทความ

• เหตุการณ์ที่ทำเสร็จแล้ว → ใช้อดีตกาล
• ขั้นตอนและผลการวิจัย → ใช้อดีตกาล
• แนวคิด ทฤษฎี ความจริงทั่วไป → ใช้ปัจจุบันกาล
• ใช้ให้ “สม่ำเสมอทั้งเล่ม” สำคัญกว่าความสวยหรูของคำครับ

เขียนวิจัยไม่ยาก ถ้าเข้าใจหลักครับ พี่เป็นกำลังใจให้น้องๆ ทุกคนผ่านเล่มนี้ไปได้แน่นอนครับ

“กาลเวลาพลาด งานวิจัยพัง ให้พี่ช่วยดูไหม? ปรึกษาฟรี งานผ่านจริง”

FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก