น้องๆ เคยไหมครับ เขียนบทที่ 1 ใช้แบบหนึ่ง
พอขึ้นบทที่ 2 เปลี่ยนสรรพนาม
บทที่ 3 ดันเขียนเหมือนเล่าเรื่องส่วนตัวเฉยเลย

ผลลัพธ์คืออะไรครับ?
อาจารย์อ่านแล้วงง… แล้วบอกว่า

“งานนี้มุมมองไม่สอดคล้องกันนะ”

ซึ่งประโยคนี้ แปลเป็นภาษาวงการได้ว่า “กลับไปแก้ใหม่ครับ” 😭

บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาดูว่า
การใช้มุมมองที่สอดคล้องกันตลอดการเขียนวิทยานิพนธ์ ต้องทำยังไง
ทำไมอาจารย์ถึงซีเรียส
และทำยังไงให้เขียนครั้งเดียวผ่าน ไม่ต้องแก้งานเป็นสิบรอบครับ

ทำไม “มุมมองการเขียน” ถึงสำคัญกับวิทยานิพนธ์ขนาดนี้ครับ

พี่ขอสรุปให้เข้าใจง่ายๆ แบบไม่ต้องเปิดตำราเลยนะครับ

มุมมองการเขียน (Point of View) คือ

ท่าทีและตำแหน่งของผู้เขียนต่อเนื้อหา

ถ้าเปรียบง่ายๆ

• วิทยานิพนธ์ = รายงานวิชาการ
• ไม่ใช่ = บันทึกไดอารี่

ดังนั้นสิ่งที่อาจารย์คาดหวังคือ

• น้ำเสียงนิ่ง
• มุมมองคงที่
• อ่านแล้วรู้สึกว่า “เป็นงานวิจัยจริง”

ถ้ามุมมองแกว่งไปมา งานจะดูไม่เป็นมืออาชีพทันทีครับ

มุมมองที่ “ควรใช้” ในการเขียนวิทยานิพนธ์

พี่แนะนำตรงๆ จากประสบการณ์ตรวจงานมาหลายร้อยเล่มนะครับ

✅ ใช้บุรุษที่ 3 หรือโครงสร้างไม่ระบุผู้กระทำ

ตัวอย่างที่อาจารย์ชอบ:

• “การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ…”
• “ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า…”

❌ หลีกเลี่ยงบุรุษที่ 1 ถ้าไม่จำเป็น

เช่น:

• “ผู้วิจัยได้ทำการเก็บข้อมูล…”
• “ข้าพเจ้าเห็นว่า…”

บางมหาวิทยาลัย ไม่ห้าม แต่ส่วนใหญ่ ไม่แนะนำ ครับ
เพราะทำให้งานดูเป็นความคิดเห็นมากกว่างานวิชาการ

ปัญหาที่พี่เจอบ่อย: เขียนดี แต่พังเพราะไม่สม่ำเสมอ

ตรงนี้ขอเตือนกันแบบพี่ชายใจดีนะครับ

หลายคนเขียนบทที่ 1–2 มาดีมาก
แต่พอถึงบทที่ 4–5 เริ่มหลุด เช่น

• ใช้ “ผู้วิจัย” สลับกับ “การศึกษา”
• บางย่อหน้าเหมือนสรุปผล บางย่อหน้าเหมือนเล่าเรื่อง

แค่นี้เองครับ
อาจารย์ก็มีเหตุผลพอจะ “ขอแก้ทั้งบท” แล้ว 😅

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ

เทคนิคง่ายๆ ให้มุมมองไม่หลุด

พี่แนะนำว่า ก่อนเริ่มเขียนจริง ให้ทำ 3 อย่างนี้ครับ

1. เลือกมุมมองให้ชัดตั้งแต่ต้น
   จะใช้ “การวิจัยครั้งนี้…” ก็ใช้ให้เหมือนกันทุกบท
2. เช็กสรรพนามตอนตรวจรอบสุดท้าย
   อ่านเฉพาะคำขึ้นต้นประโยคก็พอครับ หลุดตรงไหนจะเห็นทันที
3. ใช้รูปแบบประโยคซ้ำได้ ไม่ต้องกลัวน่าเบื่อ
   วิทยานิพนธ์ไม่ใช่นิยายครับ ความชัดเจนสำคัญกว่าเทคนิคแพรวพราว

💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)

พี่เคยเจอน้องคนหนึ่งครับ
เนื้อหาดีมาก วิเคราะห์แน่น ข้อมูลครบ
แต่โดนตีกลับเพราะเหตุผลเดียวคือ

“มุมมองการเขียนไม่สม่ำเสมอ”

แก้ใหม่แค่ปรับสรรพนาม + โครงสร้างประโยค
ไม่ถึง 1 สัปดาห์ งานผ่านทันทีครับ

บทเรียนคืออะไร?
อาจารย์ไม่ได้มองแค่เนื้อหา แต่มอง “ความเป็นงานวิชาการ” ทั้งระบบ
และมุมมองการเขียนคือหนึ่งในตัวชี้วัดสำคัญที่สุดครับ

สรุปให้จำง่ายๆ

• ใช้มุมมองการเขียนให้สอดคล้องกันทั้งเล่ม
• เลี่ยงบุรุษที่ 1 ถ้าไม่จำเป็น
• ความสม่ำเสมอ สำคัญกว่าความหวือหวา
• งานดูมืออาชีพ = โอกาสผ่านสูงขึ้นทันทีครับ

พี่เอาใจช่วยทุกคนที่กำลังปั่นเล่มอยู่นะครับ 💪📚

“วิทยานิพนธ์แก้ไม่จบ เพราะมุมมองการเขียน? ให้พี่ช่วยตรวจและปรับให้ผ่านครับ ปรึกษาฟรีที่ Line”

FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก