แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
น้องๆ เคยไหมครับ… เขียนเป้าหมายการวิจัยอย่างตั้งใจ คิดว่า “โอเคแล้วล่ะ”
แต่พอส่งอาจารย์หรือกรรมการปุ๊บ โดนถามกลับว่า
“แล้วงานนี้… ใครได้ประโยชน์?”
จบเลยครับ 🥲
ปัญหานี้พี่เจอบ่อยมากในรอบ 15 ปีที่ช่วยดูงานวิจัยให้ทั้งปริญญาตรี โท เอก
บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาคุยแบบพี่สอนน้องว่า
ทำไมการจัดเป้าหมายการวิจัยให้สอดคล้องกับความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียถึงสำคัญระดับชีวิตงานวิจัย
และถ้าทำถูก… งานจะ “ผ่านง่าย ใช้ได้จริง และมีคนอยากเอาไปใช้ต่อ” ครับ
เป้าหมายการวิจัย = หัวใจ ไม่ใช่แค่พิธีการ
1. เป้าหมายไม่ตรง = งานไม่เกี่ยว (อันนี้เจ็บแต่จริงครับ)
พี่ขอพูดตรงๆ แบบพี่ชายนะครับ
งานวิจัยที่ ไม่ตอบโจทย์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ต่อให้สถิติสวยแค่ไหน ก็มีโอกาสโดนมองว่า
“ทำไปทำไม?”
ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (Stakeholders) อาจเป็น
- ผู้ใช้ผลวิจัย
- ชุมชน
- องค์กร
- หน่วยงานนโยบาย
ถ้าเรา “ลองดูนะ” ว่าเขาคาดหวังอะไร แล้วเอามาออกแบบเป้าหมายตั้งแต่ต้น
งานจะดู มีคุณค่า มีเหตุผล และมีที่ยืน ทันทีครับ
2. เป้าหมายที่ดี = สร้างโอกาสให้งานถูกนำไปใช้จริง
พี่แนะนำว่า อย่าคิดแค่ว่า
“อาจารย์จะโอเคไหม”
แต่ให้คิดเพิ่มว่า
“คนที่ได้รับผลกระทบจากงานนี้ เขาจะเอาไปใช้ต่อยังไง?”
เมื่อเป้าหมายการวิจัยสอดคล้องกับความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
- งานจะดู เกี่ยวข้องกับโลกจริง
- มีโอกาสถูกอ้างอิง
- และถูกนำไปใช้ต่อมากขึ้นครับ
3. งานวิจัยที่ดี ต้องสร้างความไว้ใจ ไม่ใช่แค่ข้อมูล
อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ ความสัมพันธ์ระหว่างนักวิจัยกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
การเปิดใจฟัง
การเคารพมุมมอง
และการตั้งเป้าหมายที่ไม่เอาเปรียบใคร
สิ่งเหล่านี้ช่วยสร้าง
- ความไว้วางใจ
- ความร่วมมือ
- และลดปัญหาด้านจริยธรรมแบบไม่รู้ตัวครับ
⚡
ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ
4. เป้าหมายสอดคล้อง = งานวิจัยมีจริยธรรมโดยอัตโนมัติ
พี่พูดเสมอว่า
“จริยธรรม ไม่ได้เริ่มตอนขอ Ethics แต่เริ่มตอนตั้งเป้าหมาย”
เมื่อเราคิดถึงความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียตั้งแต่แรก
- เราจะไม่ละเมิดสิทธิใครโดยไม่ตั้งใจ
- งานจะโปร่งใส ตรวจสอบได้
- และน้องๆ จะอธิบายงานได้อย่างมั่นใจครับ
💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)
พี่เคยเจองานโทเล่มหนึ่ง เป้าหมายเขียนสวยมาก
แต่ ไม่พูดถึงหน่วยงานที่ต้องใช้ผลวิจัยเลย
กรรมการถามแค่คำถามเดียว
“แล้วหน่วยงานนี้ เขาอยากได้อะไร?”
นักศึกษานิ่ง…
สุดท้ายต้องกลับไปเขียนใหม่ทั้งบทที่ 1
บทเรียนคือ
👉 เป้าหมายที่ดี ไม่ใช่เป้าหมายที่เราชอบ
👉 แต่คือเป้าหมายที่ “คนที่เกี่ยวข้อง” เห็นแล้วพยักหน้าครับ
สรุปให้เลย (เอาไปใช้ได้ทันทีครับ)
- เป้าหมายการวิจัยต้องสอดคล้องกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
- ช่วยให้งานมีความเกี่ยวข้อง ใช้ได้จริง
- สร้างความไว้วางใจและความร่วมมือ
- และทำให้งานวิจัยมีจริยธรรมอย่างเป็นธรรมชาติครับ
น้องๆ ทำตรงนี้ได้ งานจะเดินง่ายขึ้นเยอะจริงๆ ครับ
“เป้าหมายวิจัยยังไม่ชัด? กลัวไม่ผ่าน? ให้พี่ช่วยดูให้ตั้งแต่ต้น ปรึกษาฟรีครับ”
FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก
A: ไม่จำเป็นครับ เอาเฉพาะกลุ่มหลักที่ได้รับผลกระทบโดยตรงก็พอ
A: ระยะสั้นอาจผ่าน แต่ระยะยาวงานจะถูกมองว่าใช้ไม่ได้ครับ
A: ตั้งแต่เริ่มตั้งคำถามวิจัยเลยครับ อย่ารอถึงบทที่ 1
A: ต้องครับ แต่อาจเป็นกลุ่มนักวิชาการหรือผู้กำหนดนโยบายแทน