💡 กำลังหาข้อมูลทำวิจัยอยู่ใช่ไหม? อ่านบทความนี้จบ ทำตามได้เลย!
แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
📋 ประเมินราคาวิจัย (ฟรี)

น้องๆ เคยไหมครับ… เขียนเป้าหมายการวิจัยอย่างตั้งใจ คิดว่า “โอเคแล้วล่ะ”
แต่พอส่งอาจารย์หรือกรรมการปุ๊บ โดนถามกลับว่า

“แล้วงานนี้… ใครได้ประโยชน์?”

จบเลยครับ 🥲
ปัญหานี้พี่เจอบ่อยมากในรอบ 15 ปีที่ช่วยดูงานวิจัยให้ทั้งปริญญาตรี โท เอก

บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาคุยแบบพี่สอนน้องว่า
ทำไมการจัดเป้าหมายการวิจัยให้สอดคล้องกับความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียถึงสำคัญระดับชีวิตงานวิจัย
และถ้าทำถูก… งานจะ “ผ่านง่าย ใช้ได้จริง และมีคนอยากเอาไปใช้ต่อ” ครับ

เป้าหมายการวิจัย = หัวใจ ไม่ใช่แค่พิธีการ

1. เป้าหมายไม่ตรง = งานไม่เกี่ยว (อันนี้เจ็บแต่จริงครับ)

พี่ขอพูดตรงๆ แบบพี่ชายนะครับ
งานวิจัยที่ ไม่ตอบโจทย์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ต่อให้สถิติสวยแค่ไหน ก็มีโอกาสโดนมองว่า

“ทำไปทำไม?”

ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (Stakeholders) อาจเป็น

  • ผู้ใช้ผลวิจัย
  • ชุมชน
  • องค์กร
  • หน่วยงานนโยบาย

ถ้าเรา “ลองดูนะ” ว่าเขาคาดหวังอะไร แล้วเอามาออกแบบเป้าหมายตั้งแต่ต้น
งานจะดู มีคุณค่า มีเหตุผล และมีที่ยืน ทันทีครับ

2. เป้าหมายที่ดี = สร้างโอกาสให้งานถูกนำไปใช้จริง

พี่แนะนำว่า อย่าคิดแค่ว่า

“อาจารย์จะโอเคไหม”

แต่ให้คิดเพิ่มว่า

“คนที่ได้รับผลกระทบจากงานนี้ เขาจะเอาไปใช้ต่อยังไง?”

เมื่อเป้าหมายการวิจัยสอดคล้องกับความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย

  • งานจะดู เกี่ยวข้องกับโลกจริง
  • มีโอกาสถูกอ้างอิง
  • และถูกนำไปใช้ต่อมากขึ้นครับ

3. งานวิจัยที่ดี ต้องสร้างความไว้ใจ ไม่ใช่แค่ข้อมูล

อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ ความสัมพันธ์ระหว่างนักวิจัยกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย

การเปิดใจฟัง
การเคารพมุมมอง
และการตั้งเป้าหมายที่ไม่เอาเปรียบใคร

สิ่งเหล่านี้ช่วยสร้าง

  • ความไว้วางใจ
  • ความร่วมมือ
  • และลดปัญหาด้านจริยธรรมแบบไม่รู้ตัวครับ

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ

4. เป้าหมายสอดคล้อง = งานวิจัยมีจริยธรรมโดยอัตโนมัติ

พี่พูดเสมอว่า

“จริยธรรม ไม่ได้เริ่มตอนขอ Ethics แต่เริ่มตอนตั้งเป้าหมาย”

เมื่อเราคิดถึงความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียตั้งแต่แรก

  • เราจะไม่ละเมิดสิทธิใครโดยไม่ตั้งใจ
  • งานจะโปร่งใส ตรวจสอบได้
  • และน้องๆ จะอธิบายงานได้อย่างมั่นใจครับ

💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)

พี่เคยเจองานโทเล่มหนึ่ง เป้าหมายเขียนสวยมาก
แต่ ไม่พูดถึงหน่วยงานที่ต้องใช้ผลวิจัยเลย

กรรมการถามแค่คำถามเดียว

“แล้วหน่วยงานนี้ เขาอยากได้อะไร?”

นักศึกษานิ่ง…
สุดท้ายต้องกลับไปเขียนใหม่ทั้งบทที่ 1

บทเรียนคือ
👉 เป้าหมายที่ดี ไม่ใช่เป้าหมายที่เราชอบ
👉 แต่คือเป้าหมายที่ “คนที่เกี่ยวข้อง” เห็นแล้วพยักหน้าครับ

สรุปให้เลย (เอาไปใช้ได้ทันทีครับ)

  • เป้าหมายการวิจัยต้องสอดคล้องกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
  • ช่วยให้งานมีความเกี่ยวข้อง ใช้ได้จริง
  • สร้างความไว้วางใจและความร่วมมือ
  • และทำให้งานวิจัยมีจริยธรรมอย่างเป็นธรรมชาติครับ

น้องๆ ทำตรงนี้ได้ งานจะเดินง่ายขึ้นเยอะจริงๆ ครับ

 “เป้าหมายวิจัยยังไม่ชัด? กลัวไม่ผ่าน? ให้พี่ช่วยดูให้ตั้งแต่ต้น ปรึกษาฟรีครับ”

FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก

Q1: ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต้องระบุทุกคนไหม?

A: ไม่จำเป็นครับ เอาเฉพาะกลุ่มหลักที่ได้รับผลกระทบโดยตรงก็พอ

Q2: ถ้าเป้าหมายถูกใจอาจารย์ แต่ไม่ตรงผู้ใช้จริง จะเป็นปัญหาไหม?

A: ระยะสั้นอาจผ่าน แต่ระยะยาวงานจะถูกมองว่าใช้ไม่ได้ครับ

Q3: ควรเริ่มคิด Stakeholder ตอนไหน?

A: ตั้งแต่เริ่มตั้งคำถามวิจัยเลยครับ อย่ารอถึงบทที่ 1

Q4: งานเชิงทฤษฎีต้องสนใจผู้มีส่วนได้ส่วนเสียไหม?

A: ต้องครับ แต่อาจเป็นกลุ่มนักวิชาการหรือผู้กำหนดนโยบายแทน

RESEARCH

⚡ อ่านจบแล้ว... ยังรู้สึกว่า "งานวิจัย" เป็นเรื่องยาก? ⚡

อย่าปล่อยให้ความเครียดเรื่องธีซิสกัดกินเวลาของคุณ ให้ทีมงานมืออาชีพจาก อิมเพรส เลกาซี่ เป็นที่ปรึกษา เราพร้อมดูแลคุณทุกขั้นตอน

Line ID: @impressedu | Tel: 092-476-6638
Scroll to Top