1. ทบทวนวรรณกรรมที่มีอยู่: ก่อนที่จะให้คำแนะนำในการวิจัย สิ่งสำคัญคือต้องทบทวนวรรณกรรมที่มีอยู่ในสาขานั้นเพื่อทำความเข้าใจสถานะปัจจุบันของความรู้และระบุประเด็นที่ผลการวิจัยสามารถมีส่วนร่วมได้ สิ่งนี้สามารถช่วยให้แน่ใจว่าคำแนะนำการวิจัยนั้นมีพื้นฐานมาจากองค์ความรู้ที่มีอยู่

2. พิจารณานัยยะของผลการวิจัย: คิดเกี่ยวกับนัยยะของผลการวิจัยในสาขาที่กว้างขึ้นและความเหมาะสมในฐานความรู้ที่มีอยู่ สิ่งนี้สามารถช่วยในการระบุทิศทางการวิจัยที่เป็นไปได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์และเกี่ยวข้องมากที่สุด

3. ใช้ข้อมูลและหลักฐานเพื่อสนับสนุนคำแนะนำ: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าได้ใช้ข้อมูลและหลักฐานจากการวิจัยและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ เพื่อสนับสนุนคำแนะนำการวิจัยและอธิบายว่าเหมาะสมกับฟิลด์ที่กว้างขึ้นอย่างไร

4. มีความเฉพาะเจาะจงและนำไปปฏิบัติได้: แทนที่จะให้คำแนะนำทั่วไป ให้พยายามเจาะจงและเสนอคำถามหรือวิธีการวิจัยเฉพาะเจาะจงที่สามารถใช้เพื่อระบุช่องว่างการวิจัยที่ระบุหรือขยายขอบเขตการค้นพบ

5. คำนึงถึงขอบเขตของการวิจัย: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าข้อเสนอแนะการวิจัยเป็นจริงและอยู่ในขอบเขตของการวิจัย อย่าให้คำแนะนำที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของการศึกษาหรือที่อาจต้องใช้ทรัพยากรมากเกินกว่าที่มีอยู่

ช่องทางติดต่อ
Tel: 0924766638 คุณอาจุ้ย
อีเมล: ichalermlarp@gmail.com
LINE: @impressedu
(หยุดทุกวันอาทิตย์)