แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
น้องๆ เคยไหมครับ…
ตั้งใจเขียนโครงร่างวิจัยแทบตาย อ่านเองก็รู้สึกว่า “ดีนะ” แต่พอส่งจริง คณะกรรมการถามคำถามเดิมซ้ำๆ ว่า
“แล้วงานนี้ตอบโจทย์ใคร?”
โอ้โห… เจ็บจี๊ดถึงหัวใจนักวิจัยเลยครับ 😅
ปัญหานี้ไม่ได้เกิดจากน้องเขียนไม่เก่งนะครับ แต่ส่วนใหญ่มาจาก การตั้งเป้าหมายการวิจัยที่ยังไม่สอดคล้องกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย นั่นเอง
บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาเข้าใจแบบง่ายๆ ว่า
👉 ทำไม “เป้าหมายการวิจัย” ต้องคิดเผื่อทุกฝ่าย
👉 และจะจัดเป้าหมายยังไงให้กรรมการอ่านแล้วพยักหน้า พร้อมให้ผ่านครับ
1️⃣ เป้าหมายการวิจัย = หัวใจของทั้งโครงร่างครับ
พี่ขอพูดตรงๆ เลยนะครับ
เป้าหมายการวิจัย ไม่ใช่แค่ประโยคสวยๆ ไว้โชว์ แต่คือเข็มทิศของทั้งงาน
ถ้าเป้าหมายไม่ตอบโจทย์
- หน่วยงานผู้ใช้ประโยชน์
- กลุ่มตัวอย่าง
- ผู้กำหนดนโยบาย
- หรือแม้แต่คณะกรรมการ
ต่อให้วิธีวิจัยเป๊ะ แค่ไหน งานก็มีสิทธิ์ “ไม่โดน” ครับ
2️⃣ จัดเป้าหมายให้ตรง = งานวิจัยมีพลังทันทีครับ
พี่แนะนำว่า เวลาน้องตั้งเป้าหมาย ลองถามตัวเองง่ายๆ 3 คำถามครับ
- งานนี้ ใครได้ประโยชน์?
- เขาเอาผลวิจัยไป ใช้ต่อยังไง?
- ถ้าไม่มีงานนี้ โลกจะเสียอะไรไปไหม?
เมื่อเป้าหมายการวิจัยสอดคล้องกับความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
✔ งานจะดู “เกี่ยวข้องกับโลกจริง”
✔ มีโอกาสสร้างผลกระทบเชิงนโยบายหรือเชิงปฏิบัติ
✔ กรรมการเห็นแล้วรู้สึกว่า งานนี้ควรทำ ครับ
3️⃣ เป้าหมายที่ดี เปิดทางสู่ความร่วมมือและการสนับสนุน
พี่เจอมาบ่อยมากครับ
งานที่ตั้งเป้าหมายชัด ตรงใจ stakeholder
- ได้จดหมายสนับสนุนง่ายขึ้น
- หน่วยงานให้ข้อมูลเต็มใจ
- ทีมวิจัยทำงานราบรื่นกว่าเดิม
เพราะทุกฝ่ายรู้สึกว่า
“งานนี้ทำแล้วได้อะไรจริงๆ”
และตรงนี้แหละครับ คือแต้มต่อที่โครงร่างทั่วไปไม่มี
👉 ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ
4️⃣ เป้าหมายสอดคล้อง = ความน่าเชื่อถือของงานวิจัย
อีกจุดที่สำคัญมากครับ
เมื่อเป้าหมายการวิจัยสะท้อนความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
กรรมการจะมองเห็นทันทีว่า
- นักวิจัยเข้าใจบริบทจริง
- ไม่ได้ทำวิจัยลอยๆ
- มีความเข้มงวดและมีเหตุผลรองรับ
ผลลัพธ์คือ ความน่าเชื่อถือของทั้งโครงร่างเพิ่มขึ้นแบบเห็นได้ชัด ครับ
5️⃣ งานวิจัยที่ดี ต้องไปต่อได้ในเชิงนโยบายและการปฏิบัติ
สุดท้าย พี่อยากให้น้องๆ จำประโยคนี้ไว้เลยครับ
งานวิจัยที่ดี ไม่ควรจบแค่เล่มเล่มหนึ่ง
การจัดเป้าหมายการวิจัยให้สอดคล้องกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
จะช่วยให้ผลวิจัย
- ถูกนำไปใช้จริง
- ใช้ประกอบการตัดสินใจเชิงนโยบาย
- หรือพัฒนาแนวปฏิบัติที่อิงหลักฐานได้ครับ
💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)
พี่เคยช่วยน้อง ป.โท คนหนึ่งครับ
รอบแรก โครงร่างไม่ผ่าน เพราะเป้าหมายเขียนดี แต่ “ไม่ชี้ว่าใครเอาไปใช้”
พี่แก้แค่นิดเดียว
👉 ปรับเป้าหมายให้โยงกับหน่วยงานจริง
👉 ใส่ประโยคว่า ผลวิจัยจะช่วยการตัดสินใจด้านไหน
รอบสองผ่านแบบไม่มีคำถามครับ 😎
นี่แหละครับ พลังของ เป้าหมายการวิจัยที่คิดเผื่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจริงๆ
🧾 สรุปให้จำง่าย
- เป้าหมายการวิจัยต้องสอดคล้องกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
- ยิ่งตรงโจทย์ งานยิ่งมีพลังและน่าเชื่อถือ
- เปิดโอกาสให้เกิดความร่วมมือและการสนับสนุน
- เพิ่มโอกาสให้งานถูกนำไปใช้จริงในเชิงนโยบาย
พี่เชื่อว่าน้องๆ ทำได้แน่นอนครับ 💪
“เป้าหมายวิจัยไม่ชัด = เสี่ยงไม่ผ่าน ให้พี่ช่วยวางโครงสร้างให้ตรงใจกรรมการครับ”
❓ FAQ (คำถามที่พบบ่อย)
A: อาจเป็นหน่วยงานรัฐ ผู้ใช้ผลวิจัย กลุ่มเป้าหมาย หรือผู้กำหนดนโยบายครับ
A: มีผลครับ งานจะดูไม่ชัดว่าทำไปเพื่อใคร
A: พี่แนะนำ 2–4 ข้อ ชัดๆ ไม่เยอะเกินครับ
A: ใกล้กันครับ แต่เป้าหมายจะเน้นภาพรวม ส่วนวัตถุประสงค์จะเชิงปฏิบัติมากกว่า