💡 กำลังหาข้อมูลทำวิจัยอยู่ใช่ไหม? อ่านบทความนี้จบ ทำตามได้เลย!
แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
📋 ประเมินราคาวิจัย (ฟรี)

น้องๆ เคยไหมครับ… ทำวิจัยแทบตาย แต่โดนกรรมการถามแค่ประโยคเดียวว่า

“งานนี้ ถ้าคนอื่นทำตาม จะได้ผลเหมือนกันไหม?”

แล้วหัวใจแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มครับ 😅
นี่แหละครับคือ “กับดักเงียบ” ที่ทำให้งานวิจัยระดับปริญญาเอกจำนวนมาก ไม่ผ่าน หรือผ่านแบบมีแผล

บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาเข้าใจแบบชัดๆ ว่า
👉 ทำไม วิจัยระดับปริญญาเอกต้องเน้นการทำซ้ำได้ (Replicable & Reproducible)
👉 และทำยังไงให้งานของเรา “รอด” ในสายตากรรมการและวารสารครับ

ทำซ้ำได้ vs ทำซ้ำผลลัพธ์ได้ มันต่างกันยังไงครับ?

พี่ขออธิบายแบบบ้านๆ นะครับ

  • การทำซ้ำได้ (Replicability)
    คือ คนอื่นใช้ “วิธีเดียวกัน” แต่คนละบริบท คนละกลุ่มตัวอย่าง
    👉 แล้วได้ผลลัพธ์ไปในทิศทางเดียวกันครับ
  • การทำซ้ำผลลัพธ์ได้ (Reproducibility)
    คือ ใช้ “วิธีเดิม + ข้อมูลเดิม”
    👉 แล้วได้ผลลัพธ์ออกมาเหมือนกันเป๊ะครับ

ถ้างานวิจัยของน้องทำได้แค่รอบเดียว แล้วใครทำต่อไม่ได้
พี่บอกตรงๆ เลยครับ… กรรมการเริ่มไม่เชื่อแล้ว

ทำไมวิจัยระดับปริญญาเอกต้องเน้นเรื่องนี้มากเป็นพิเศษครับ?

เพราะวิทยานิพนธ์ ป.เอก ไม่ใช่แค่งานให้จบ
แต่มันคือ “หลักฐานว่าเราสร้างองค์ความรู้ใหม่ได้จริง” ครับ

ประโยชน์ชัดๆ ที่น้องจะได้คือ:

1) ตีพิมพ์ง่ายขึ้นแบบเห็นได้ชัดครับ

วารสารชั้นดีเขามองหางานที่ โปร่งใส ตรวจสอบได้ และทำซ้ำได้
ถ้างานน้องเขียนวิธีวิจัยละเอียด เคลียร์ ใช้ซ้ำได้
โอกาสตีพิมพ์สูงขึ้นทันทีครับ

2) คนอื่นเอางานเราไปต่อยอดได้จริง

งานที่ทำซ้ำได้ = งานที่ “มีชีวิตต่อ”
น้องจะไม่ใช่แค่ผู้จบ ป.เอก แต่เป็นคนที่ ขยับทั้งสาขาวิชา ครับ

3) ลดการทำงานซ้ำซ้อน เสียเวลาโดยใช่เหตุ

เมื่อวิธีชัด ข้อมูลโปร่ง
นักวิจัยรุ่นหลังไม่ต้องเริ่มจากศูนย์
นี่แหละครับหัวใจของความก้าวหน้าทางวิชาการ


ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ

แล้วถ้าไม่เน้นการทำซ้ำได้ จะเกิดอะไรขึ้นครับ?

พี่ขอพูดตรงๆ แบบคนเจ็บมาเยอะนะครับ 😅

  • กรรมการตั้งคำถามหนัก
  • งานโดนท้วง Methodology ยับ
  • แก้ซ้ำหลายรอบ เสียเวลา เสียสุขภาพ
  • บางเคส… ไม่ให้ผ่านจนกว่าจะเขียนใหม่ครับ

💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)

พี่เคยดูแลน้อง ป.เอก สายสังคมศาสตร์คนหนึ่งครับ
ข้อมูลดีมาก แต่เขียนวิธีวิจัยแบบ “รู้กันเอง”

ผลคือ…
กรรมการถามว่า

“ถ้ามีนักวิจัยอีกคนอยากทำซ้ำ งานนี้เขาต้องเริ่มจากตรงไหน?”

แก้กันไป 4 รอบเต็มๆ ครับ
พอพี่ช่วยจัด Method ใหม่ให้ละเอียด ตั้งแต่ sampling, instrument, analysis
สุดท้ายผ่านแบบสวยๆ และเอาไปตีพิมพ์ได้จริงครับ

บทเรียนคือ:

งานวิจัยที่ดี ไม่ใช่แค่เราทำได้
แต่ต้อง “ให้คนอื่นทำตามได้ด้วย” ครับ

บทสรุป

สรุปสั้นๆ ให้จำง่ายนะครับ

  • วิจัยระดับปริญญาเอก ต้องเน้น การทำซ้ำได้และทำซ้ำผลลัพธ์ได้
  • เพื่อความน่าเชื่อถือ การตีพิมพ์ และการต่อยอดองค์ความรู้
  • เขียน Method ให้ชัด คือการเคารพผู้อ่านและวงวิชาการ
  • ทำตั้งแต่แรก ดีกว่าแก้ทีหลังหลายรอบครับ

“งานวิจัย ป.เอก โดนท้วงเรื่อง Method ใช่ไหม? ให้พี่ช่วยจัดให้ทำซ้ำได้ ผ่านจริงครับ”

FAQ (คำถามที่พบบ่อย)

Q1: วิจัยเชิงคุณภาพ จำเป็นต้องทำซ้ำได้ไหมครับ?

A: จำเป็นครับ แต่อยู่ในรูปแบบความโปร่งใสของกระบวนการ ไม่ใช่ผลลัพธ์เป๊ะๆ ครับ

Q2: ถ้าไม่เปิดข้อมูลทั้งหมด จะถือว่าทำซ้ำไม่ได้ไหม?

A: ขึ้นกับบริบทครับ แต่ต้องอธิบายให้ชัดว่าทำไมเปิดไม่ได้ และชดเชยด้วยความละเอียดของ Method ครับ

Q3: กรรมการให้ความสำคัญเรื่องนี้แค่ไหน?

A: มากครับ โดยเฉพาะระดับ ป.เอก และการตีพิมพ์นานาชาติครับ

Q4: เริ่มปรับเรื่องนี้ตั้งแต่บทไหนดีที่สุดครับ?

A: ตั้งแต่บทที่ 3 (ระเบียบวิธีวิจัย) และเชื่อมไปถึงบทผลการวิจัยครับ

RESEARCH

⚡ อ่านจบแล้ว... ยังรู้สึกว่า "งานวิจัย" เป็นเรื่องยาก? ⚡

อย่าปล่อยให้ความเครียดเรื่องธีซิสกัดกินเวลาของคุณ ให้ทีมงานมืออาชีพจาก อิมเพรส เลกาซี่ เป็นที่ปรึกษา เราพร้อมดูแลคุณทุกขั้นตอน

Line ID: @impressedu | Tel: 092-476-6638
Scroll to Top