แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
เปิดใจน้องก่อนครับ
น้องๆ เคยไหมครับ…
ส่งหัวข้อวิจัยไปให้อาจารย์ด้วยความมั่นใจเต็มร้อย
แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ
“หัวข้อนี้ยังไม่เหมาะ”
“ไปคิดมาใหม่”
“ยังไม่ผ่านนะ”
โอ๊ยยย เจ็บตรงไหนรู้ไหมครับ…
เจ็บตรงที่ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผิดตรงไหน 😅
จากประสบการณ์พี่กว่า 15 ปี บอกเลยว่า
ปัญหาที่ทำให้อาจารย์ “ไม่รับงาน” ไม่ใช่เพราะน้องไม่เก่ง
แต่เพราะ ตั้งหัวข้อวิจัยผิดตั้งแต่ต้น ครับ
บทความนี้ พี่จะพาน้องๆ มาดู
- จุดอันตรายของการตั้งหัวข้อวิจัยที่อาจารย์ไม่พูดตรงๆ
- เหตุผลลึกๆ ที่อาจารย์ไม่รับงาน
- และวิธีแก้แบบที่ใช้ได้จริง ไม่ใช่ทฤษฎีลอยๆ
อ่านจบแล้ว น้องจะรู้ทันก่อนส่งหัวข้อครั้งต่อไปแน่นอนครับ
ทำไม “ตั้งหัวข้อวิจัยผิด” ถึงอันตรายกว่าที่คิดครับ
พี่ขอพูดตรงๆ แบบพี่ชายนะครับ
หัวข้อวิจัย = ชะตากรรมทั้งเล่ม
ถ้าหัวข้อพลาด
- บทที่ 1 จะเขียนยาก
- บทที่ 2 จะหาเอกสารไม่ได้
- บทที่ 3 จะเลือกวิธีวิจัยไม่ลงตัว
- และสุดท้าย… แก้ซ้ำจนท้อครับ
อาจารย์บางท่านไม่ปฏิเสธเพราะไม่ชอบ
แต่ปฏิเสธเพราะ เห็นปลายทางแล้วว่ายังไงก็ไม่รอด ครับ
5 จุดอันตรายของการตั้งหัวข้อวิจัย ที่อาจารย์ไม่บอกตรงๆ
พี่สรุปจากเคสจริงล้วนๆ นะครับ
1. หัวข้อกว้างเกินไป (กว้างจนจับทางไม่ได้)
น้องๆ มักคิดว่า “กว้างไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยจำกัด”
แต่ในสายตาอาจารย์คือ
“จะวิจัยอะไรแน่?”
พี่แนะนำว่า หัวข้อที่ดีต้อง เห็นตัวแปร เห็นกลุ่มตัวอย่าง ตั้งแต่ชื่อเรื่อง ครับ
2. หัวข้อดูดี แต่ทำจริงไม่ได้
หัวข้อบางอันอ่านแล้วเท่มาก
แต่พอลงมือทำจริง
- ข้อมูลไม่มี
- กลุ่มตัวอย่างเข้าถึงไม่ได้
- เครื่องมือวัดไม่รองรับ
อาจารย์อ่านปุ๊บ รู้ทันทีว่า “เสี่ยง” ครับ
3. หัวข้อไม่สอดคล้องกับสาขาวิชา
อันนี้พี่เจอบ่อยมาก
บริหารธุรกิจ แต่หัวข้อไปทางจิตวิทยาล้วน
การศึกษา แต่ตัวแปรเป็นองค์กรเอกชนล้วน
อาจารย์ไม่ได้ใจร้ายครับ
แต่ต้องรักษามาตรฐานสาขา
4. หัวข้อซ้ำแบบไม่รู้ตัว
บางทีน้องไม่ได้ลอกใคร
แต่หัวข้อมัน “ซ้ำจนไม่มีอะไรใหม่”
อาจารย์จะมองว่า
“ทำไปก็ไม่เกิดองค์ความรู้ใหม่”
ซึ่งนี่คือเหตุผลหลักที่ ไม่รับงานทันที ครับ
5. หัวข้อไม่สอดคล้องกับเวลาและระดับการศึกษา
หัวข้อระดับปริญญาตรี แต่ใช้โมเดลระดับปริญญาเอก
หรือปริญญาโท แต่ขอบเขตกว้างระดับประเทศ
พี่ขอย้ำเลยครับ
หัวข้อที่ดี ต้องเหมาะกับระดับ + เวลาที่มี
⚡ จุดช่วยชีวิต (อ่านตรงนี้ให้ดีครับ)
ถ้าน้องๆ อ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ
หรือเริ่มไม่แน่ใจว่าหัวข้อของเราจะรอดไหม
“ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ”
พี่ไม่ขายฝัน แต่พี่ดูแล้วบอกตรงๆ ว่าควรไปต่อหรือควรปรับครับ
💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)
พี่เล่าเคสจริงให้น้องฟังครับ
มีน้องคนนึง หัวข้อโดนปฏิเสธมา 7 รอบ
ไม่ใช่เพราะน้องไม่เก่ง
แต่เพราะ “ตั้งหัวข้อจากความชอบ ไม่ใช่จากความเป็นไปได้”
พี่ช่วยปรับแค่
- กลุ่มตัวอย่าง
- ขอบเขต
- และคำหลักในชื่อเรื่อง
จากที่โดนปัดทิ้ง
กลายเป็นหัวข้อที่อาจารย์ตอบกลับว่า
“หัวข้อนี้โอเค เดินต่อได้”
จำไว้เลยครับ
หัวข้อที่อาจารย์รับ = หัวข้อที่พาไปถึงวันสอบได้จริง
สรุปให้เข้าใจง่ายก่อนปิดบทความครับ
- อาจารย์ไม่รับงาน ไม่ได้แปลว่าน้องไม่เก่ง
- สาเหตุหลักมาจาก “ตั้งหัวข้อวิจัยผิด” ตั้งแต่ต้น
- หัวข้อที่ดีต้องชัด ทำได้จริง และเหมาะกับระดับ
- แก้หัวข้อให้ถูกตั้งแต่แรก ดีกว่าแก้งานทั้งเล่มครับ
น้องๆ ไม่ได้เดินคนเดียวครับ พี่อยู่ตรงนี้ครับ
“หัวข้อวิจัยไม่ผ่าน เพราะตั้งผิดตั้งแต่ต้น? ให้พี่ช่วยเช็กก่อนส่ง ปรึกษาฟรีครับ”
FAQ: คำถามที่น้องๆ ถามพี่บ่อยมาก
A: ไม่สั้นจนกำกวม และไม่ยาวจนอ่านไม่รู้เรื่องครับ เน้นชัดเจนมากกว่ายาวครับ
A: พี่ไม่แนะนำครับ ควรถามเหตุผล แล้วปรับให้ตรงจุดจะดีกว่าครับ
A: ไม่ผิดเลยครับ ดีกว่าฝืนทำหัวข้อที่รู้ว่าไม่รอดครับ
A: อาจติดที่คำหรือกรอบแนวคิด พี่แนะนำให้ให้คนมีประสบการณ์ช่วยดูครับ