แต่ถ้า "ไม่มีเวลา" ให้เราช่วยดูแลให้ไหม?
น้องๆ เคยไหมครับ เขียนวิทยานิพนธ์ไปด้วยความมั่นใจ ใช้ศัพท์เทคนิคเต็มแม็กซ์ รู้สึกเท่มาก
แต่พออาจารย์เปิดอ่านปุ๊บ… คอมเมนต์กลับมาว่า
“เขียนให้เข้าใจง่ายกว่านี้หน่อย”
โอ๊ย เจ็บจี๊ดถึงทรวงครับ 😅
ปัญหานี้เจอบ่อยมาก โดยเฉพาะหัวข้อ การหลีกเลี่ยงภาษาทางเทคนิคในวิทยานิพนธ์ ที่หลายคนเข้าใจผิดว่า
“ยิ่งวิชาการ ต้องยิ่งยาก ยิ่งศัพท์เยอะ ยิ่งดูฉลาด”
จริงๆ แล้ว… ไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ
บทความนี้พี่จะพาน้องๆ มาดูว่า ทำยังไงให้วิทยานิพนธ์ ดูฉลาดแต่ไม่ซับซ้อน อ่านรู้เรื่อง อาจารย์ไม่ปวดหัว และโอกาสผ่านสูงขึ้นครับ
เขียนให้เข้าใจ ไม่ใช่เขียนให้งง
1. ภาษาทางเทคนิคไม่ผิด… แต่ใช้ผิดที่
พี่ขอพูดตรงๆ นะครับ ภาษาทางเทคนิค ไม่ใช่ศัตรู
มันจำเป็นในบางจุด เช่น
- การอธิบายกรอบแนวคิด
- การอ้างอิงทฤษฎี
- การวิเคราะห์ผลเชิงลึก
แต่ปัญหาคือ น้องๆ มักใช้ ทุกประโยค ทุกย่อหน้า จนงานกลายเป็นคู่มืออ่านสอบมากกว่าวิทยานิพนธ์ครับ
พี่แนะนำว่า
ใช้ศัพท์เทคนิค “เท่าที่จำเป็น” และอธิบายให้คนในสาขาเดียวกันอ่านแล้วเข้าใจทันทีครับ
2. ถ้าอธิบายเพื่อนร่วมสาขาไม่ได้ แปลว่ายังยากไป
ลองเช็กง่ายๆ เลยนะครับ
ถ้าน้องๆ เอาย่อหน้านั้นไปอ่านให้เพื่อนฟัง แล้วเพื่อนถามว่า
“หมายความว่าไงอะ?”
นั่นแปลว่า ภาษายังเทคนิคเกินไปครับ
พี่มักจะแนะให้
- ลดประโยคยาว
- แยกประโยคซ้อน
- เปลี่ยนศัพท์ยากเป็นคำที่สื่อความหมายตรงกว่า
เช่น
“กระบวนการดังกล่าวมีความซับซ้อนเชิงโครงสร้าง”
เปลี่ยนเป็น
“กระบวนการนี้มีหลายขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกัน”
ความหมายยังอยู่ แต่คนอ่านไม่งงครับ
3. ใช้ศัพท์เทคนิค + คำอธิบายสั้นๆ คู่กัน
ถ้าจำเป็นต้องใช้จริงๆ พี่แนะนำสูตรนี้เลยครับ
ศัพท์เทคนิค + อธิบายสั้นๆ ในประโยคเดียว
ตัวอย่าง
“การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (multiple regression) ซึ่งเป็นการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรหลายตัวพร้อมกัน…”
แบบนี้อาจารย์อ่านแล้วไม่สะดุด แถมแสดงให้เห็นว่าน้อง “เข้าใจจริง” ไม่ได้แค่ก็อปศัพท์มาใส่ครับ
4. งานอ่านง่าย = งานดูเป็นมืออาชีพ
อย่าคิดว่าเขียนง่ายแล้วจะดูไม่วิชาการนะครับ
ในโลกวิจัยจริง คนเก่งๆ เขาเขียน ยากให้เป็นง่าย กันทั้งนั้น
วิทยานิพนธ์ที่ดีคือ
- อ่านลื่น
- เข้าใจเร็ว
- ไม่ต้องเปิดดิกทุกบรรทัด
ตรงนี้แหละครับคือหัวใจของ การหลีกเลี่ยงภาษาทางเทคนิคในวิทยานิพนธ์ อย่างแท้จริง
ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังรู้สึกมึนๆ หรืออยากหาคนช่วย [รับทำวิจัย] แบบมืออาชีพ ที่การันตีผลงาน ทักหาพี่ได้เลยนะครับ
💡 มุมมองจากพี่ (ประสบการณ์ 15 ปี)
พี่เคยเจอน้องคนหนึ่ง เขียนเก่งมาก ศัพท์แน่น ทฤษฎีเป๊ะ
แต่โดนแก้ซ้ำไปซ้ำมาเกือบปี เพราะอาจารย์บอกว่า
“อ่านแล้วไม่เห็นภาพ ไม่รู้ว่าน้องเข้าใจจริงไหม”
พอพี่ช่วยปรับภาษา ลดศัพท์ที่ไม่จำเป็น เพิ่มคำอธิบายสั้นๆ
งานผ่านภายในรอบเดียวครับ
บทเรียนคือ
วิทยานิพนธ์ไม่ได้วัดว่าใครใช้ศัพท์ยากกว่า
แต่วัดว่าใคร สื่อสารความรู้ได้ชัดกว่า ครับ
สรุป
- ภาษาทางเทคนิคจำเป็น แต่ใช้เท่าที่ควร
- เขียนให้เพื่อนร่วมสาขาอ่านแล้วเข้าใจ
- ใช้ศัพท์ยากคู่กับคำอธิบายสั้นๆ
- งานอ่านง่าย = งานดูมืออาชีพ
พี่เชื่อว่าน้องๆ ปรับได้แน่นอนครับ
“วิทยานิพนธ์อ่านไม่รู้เรื่อง? ลดศัพท์ยาก เพิ่มโอกาสผ่าน ให้พี่ช่วยดูได้ครับ ปรึกษาฟรี!”
FAQ: คำถามที่พี่โดนถามบ่อย
A: ดีไม่ดีวัดที่ความชัดเจน ไม่ใช่ความยากครับ
A: ผิดครับ ต้องใช้ แต่ใช้เฉพาะจุดที่จำเป็นจริงๆ
A: งานที่อ่านเข้าใจง่าย และเห็นว่านักศึกษาคิดเองเป็นครับ
A: ใช้ได้ในระดับหนึ่ง แต่ต้องสุภาพและเป็นกลางครับ